دیشب در یک آن حس کردم چون عاشقم آدم مهمی ام
این حس رو مدیون توام.

دیروز را به مستی گذراندم
تمام صفحات سیاه  شده ذهنم رو پاره کردم
تمامش را
روز رو به عصر
و مستی من به هوشیاری
شب از مستی خبری نبود
فقط سنگینی پاره های چرک نویس در ذهنم بود!

دارم فکر می کنم:
بازم کلی فکر از تو ذهنم میگذره کلی سوال و جواب.
 به دنبال کمی  آرامش....
غمگینم!

می ترسم از جنونی که گرفته ام
از کلمات روی کاغذ از خودم می ترسم
از خلوتگاه ذهنم که خالی نیست!
از تلخی روزگار و دلتنگی های هرروزه....
از اشک های نریخته و شادی های نکرده می ترسم
دلم به اندازه یک سکوت وهم دارد.......!