من آوازه کدام قناری را به تقلید نشسته ام
که این چنین حزن انگیز است


به دنباله قناری شادی می گردم!!

۱-دلم می خواد یه جایی بودم که دوروبرم پر از شیشه بود منم همشو می شکستم
۲ـ دلم می خواد یه جایی بودم که می تونستم بدون مزاحم فریاد بزنم
۳ـ دلم می خواد الان می رفتم و کلی راه می رفتم
۴-دلم می خواد گریه کنم
۵ـ دلم می خواد فردا یه روز خوب باشه
۶ـ دلم می خواد( nothing else matter)گوش بدم

ببین چه بی صدا شدم

میان تاریکی و درد

                           بغض نشکسته گلو

                           اسیر درد می شود

ببین نگاه خسته ام
میان این همه نگاه

                         تمسخر حقیقتی

                        در اوج خسته نگاه

مرا از افکارم می ترسانند

از خودم از این من سال هاست که جدایم کردند

قلمم با کاغذ غریبی می کند

مرا  از تاریکی نگاه هایتان هراسی نیست

به خودم واگذاریدم........

چه بی اندازه پرم از تو امشب...
                                         
                                        هوای دوریت چه بی اندازه بی قرارم کرده


تاریکی فاصله چشمانم را باز تر کرد

                                  از ناگفته هایم با تو می گویم.....!



                                           

                                       

هنوز مست خواب دیشبم (یه فرشته تپل)

همیشه این سوال تو ذهنم بوده: آدما واسه چی بچه دار می شن؟خیلی هارو می بینم که به راحتی از
کنار این قضیه می گذرن و کلا این قضیه حکم سوال رو براشون نداره ولی چند سالی میشه که من به صورت یه سوال بهش نگاه می کنم.و هنوز جواب قانع کننده ای واسش پیدا نکردم.
جدا از آدم های عادی به زندگی آدم های بزرگ هم که نگاه می کننم بازم جوابی نمی بینم .این جواب که بچه دار شدن جزء روند زندگی اصلا برام قانع کننده نیست ولی با این وجود واقعا دوست داشتم بدونم مثلا فلاسفه فلسفشون از بچه دار شدن چی بوده درسته بعضی هاشون اصلا حتی ازدواج هم نکردن.
البته از هر کسی که بپرسی یه جواب داره! مثل اینکه من بچه دوست داشتم یا کمک پیری و........جواب هایی از این دست که بنظرم برای بوجود آوردن یک انسان اصلا معقول نیست.نمی دونم جواب چیه ولی امید وارم بزودی پیداش کنم

پ ن)از تمامی دوستانی که تو پست قبلی تولدم رو تبریک گفتن خیلی متشکرم.

چقدر پست روز تولد نوشتن سخته!
امروز نمی خوام اصلا خودم اذیت کنم شاید یک روز در سال بد نباشه یکم رها باشم

در یک حالت افتضاحی به سر می برم بدم خیلی بد.........

به دعوت یکی از دوستان به این بازی اومدم
بازی آرزوهای محال این اولین بازی منه که خیلی هم سخته
۱-آرزو می کنم تمام کتاب های خوب دنیارو بخونم
۲-آرزو می کنم آدما یکم آدم باشن
۳-آرزو می کردم هیچ کس بیماری سخت نگیره(سرطان......)
۴-آرزو میکردم همه یاد بگیریم از زندگیمون لذت ببریم
راستش خود آرزو کردن سخته چه برسه به آرزوی محال کردن زیاد واسه خودم آرزوی محال نمی کنم
چون با دوست عزیزم(خودم)  که منو به این بازی دعوت کرد و متشکرم ازش هم عقیدم که آرزوی محال
محاله .خوب منم به رسم بازی سه تا از دوستان رو دعوت می کنم

شلم شووربا پشت کوه البته قشنگ است!!!

از دست های گرم تو
کودکان تو امان آغوش خویش
سخن ها می توانم گفت
غم نان اگر بگذارد.
نغمه در نغمه در افکنده
ای مسیح مادر ای خورشید!
از مهربانی ی بی دریغ جان ات
با چنگ تمامی نا پذیر تو سرودها می توانم کرد
غم نان اگر بگذارد.
رنگ ها در رنگ ها دویده
از رنگین کمان بهاری ی تو
که سراپرده در این باغ خزان رسیده بر افراشته است
نقش ها می توانم زد
غم نان اگر بگذارد.
چشم ساری در دل و

                           آب شاری در کف
آفتابی در نگاه و

                        فرشته یی در پیراهن
از انسانی که تویی
قصه ها می توانم کرد
غم نان اگر بگذارد.

پانزده سال گذشت به یادت

کمی شعار گونه ولی
۱. تقویت عادات خوب
۲.تلاش بیشتر  
 ۳.ترک عادات بد
۴.باز هم تلاش
۵............................
یه چیز جالب وبلاگ من یک ساله شد چقدر زود گذشت یعنی یک ساله من اینجا دارم می نویسم
این یعنی زمان چقدر زود می گذره و من باید سر عتم زیاد کنم این یعنی باید تلاش کنم.

خستم خیلی خسته.....
از این روزا از این همه تکرار از فردا که شبیه امروزه از خودم. همه چیز شده تکرار
از این حالت خودم از درد بغضی که تو گلومه از این همه ترس اضطراب نگرانی
خستم.به دنبال کمی آرامشم

تازه داشتم عادت میکردم تاریخ می زنم سال 86 رو بنویسم.حالا باید عوضش کنم به همین سرعت به همین مسخرگی!!!!!!